Skip to main content

Find Your Way To Me: Loving You In so Many Ways- Epilogue





Five years later…

                 Naalimpungatan si Yumi nang humampas sa kanyang pisngi ang malamig na hangin. She slowly opened her eyes and noticed that the window was slightly opened.  She sighed. Bumaling siya sa kabilang bahagi ng kama. No trace of Miguel was beside her. Another morning without Miguel. Napailing na lang siya. Doing the usual routine, she got herself up and went out of the room. Tahimik na tahimik ang Casa de Yumi.

                Matamang pinagmasdan ni Yumi ang kabuuan ng Casa.  Tulad nilang mag-asawa, napakarami na ring pinagdaanan ang bahay na iyon mula nang ipatayo iyon ng kanyang mga magulang hanggang sa maging property iyon ng ibang tao and lastly, naging property  ng asawa niya. Not to mention na sa Casa de Yumi nagsimula ang maituturing na love story nilang dalawa ni Miguel. 

                Bagama’t may mga nangyari din doon na hindi maganda, para kay Yumi ang bahay na iyon pa rin ang gusto niyang maging tahanan habambuhay. Pinaayos muli nila ang bahay at pina-bless nang matapos ang kaso sa pagkamatay roon ng mag-ina ni Jay. Nanatili naman sa kulungan ang huli sa salang pagpatay kay Carlene at pagdukot sa kanila ni Jheymie. 


                Napunta sa isang corner ng silid ang kanyang paningin. Naglaan silang mag-asawa ng altar kung saan nakalagay ang pictures ng kanyang ina at ng ama nito.  Every now and then, nag-aalay sila ng panalangin sa mga yumaong magulang.

                Naalala niya ang nakaraan. That terrible day ended dramatically. Patrick was declared dead on arrival with three bullet shots on his chest. Masama mang madama, ngunit pakiramdam ni Yumi ay  nakuha na niya ang hustisya nang madeklarang patay na si Patrick. Doon nagtapos lahat…tuluyan ng naging tahimik ang buhay niya at ng pamilya niya.

                Tumuloy na siya sa kusina. The kitchen was also empty. She remembered her first dinner with Miguel on that same kitchen. Ang sungit-sungit pa ng asawa niya noon. Iyon tipong parang magbubuga ng apoy pag natripan nito. Napangiti siya at napailing.

                She started cooking breakfast. Habang nagluluto ay alaala pa rin ng asawa ang nasa kanyang isipan. The laughs, the small fights, the senseless arguments, the sweet words, the sweet embrace…sweet kiss. Everything they shared together kept on showering her head. Wala na talaga siyang laban. She kept on falling and falling in love with him… every second, every minute, every hour…everyday.

                Nang matapos magluto ay pumunta siya sa silid ni Jheymie. Ang bilis ng panahon. Dati ay  baby na baby pa ito pero ngayon seven years old na ito. She was touched by scene when she entered the room. Miguel was sleeping beside Jheymie. Ang kaliwang braso nito ang nagsilbing unan ng bata habang ang isang kamay nito ay hawak pa ang isang story book. Tulog na tulog pa ang mag-ama.

                Napangiti siya habang pinagmamasdan ang kanyang mag-ama. It was also like the first time that he was able to take good care of Jheymie. Iyong gabing nakatulog ito sa sofa habang hawak ang feeding bottle at bimpo ng anak nila. It’s been years and Miguel never got tired of being the best hubby and best father.

                Pinagmasdan niya ang anak. Jheymie was her and Miguel combined. She was a real fighter at a young age.  Matapos silang maaksidente ni Miguel noong two years old pa lang ito ay sinabi na ng doctor na hindi na ito makakalakad pa. Now, she’s always in wheelchair to keep her life going. As much as possible, binibigyan nila si Jheymie ng pagkakataong mabuhay ng normal. Binusog nila ng pagmamahal ang bata upang di nito maramdaman ang kakulangan nito kumpara sa ibang mga bata. And everything may not fall into places perfectly if there’s no Miguel in the scene. He was the one motivating Jheymie to be a fighter.

                Mula nang maka-survive at maka-recover si Miguel sa aksidente, mas madalas na itong nakakatulog sa kwarto ng anak nila kesa sa tabi niya. Hindi na rin ito madalas umalis ng bansa. Kung kinakailangan naman nitong mag-abroad ay sinasama nito ang buong pamilya hangga’t maaari.  And for her, it was really so sweet of him.  Ang swerte ko talaga sa’yo, Miguelito.  Natatawa pa siya nang muli niyang isinara ang pinto. Hindi na muna niya ginising ang asawa. Sa halip, pumunta siya sa home office nito para iayos na lang ang mesa nito. It would be a great help for him if his office was organized right before he started his day of work.

                 Ipinatas niya ang mga folders sa mesa nito at inayos ang ilang mga nagkalat na papel. Maliban kay Miguel, siya lamang ang naglilinis ng office nito. Ang tagalinis nila ng bahay ay hindi allowed sa silid. At ang bagay na iyon ay pakana pa rin ng mister niyang Hitler sa ibang tao at sa kanya lamang hindi.

                Her cleaning was disturbed by a sweet hug from her back followed by a quick kiss on her cheeks. “Thank you for reminding me that there will always be a sweet morning everyday with you…with love.”

                Napangiti siya and faced him. Hinapos niya ang buhok nito. “Hindi na ikaw ang heartless Hitler boss na nakilala ko, Migs. Ikaw na ang loving husband and father ng pamilya natin. I’m so glad that I was the one you choose to be your wife.”

                Naalala niya ang mga pinagdaanan nilang dalawa. Andami na nilang nalagpasang pagsubok. And throughout the moment, Miguel didn’t let her suffer alone. Ginawa nito ang lahat at ang higit pa sa iniisip niyang kaya nitong gawin para lang protektahan at alagaan ang kanilang pamilya…para ipadama sa kanya kung gaano siya nito kamahal. Sa kwento ng mga kapatid niya nalaman ang lahat ng effort ng asawa niya, mahanap lang siya at ang kanilang anak. Not to mention his sacrifices just to show her how much he loved her. Kinaya nitong pagsabaysabayin ang pag-aalaga sa kanya noong nasa catatonic stage pa siya, paghahanap kay Jheymie, paghahanap ng paraan para gumaling siya at pagtatrabaho.  Her sisters testified how precious she is for Miguel.  And she was more than thankful that he never thought of giving up.  At magpasahanggang ngayon, hindi pa rin ito humihintong iparamdam sa kanya kung ano ang pag-ibig.

                Umiling ito. “Di ko nga alam kung nagiging mabuti ama ba ako kay Jheymie. I mean, I’m afraid. What if hindi pala tama ang ginawa ko bilang ama? Or something like that. But I will never give up. Never. Because, I love you both… in different ways but both with all my heart.”

                She looked into his eyes. “Dinadaan mo na naman ako sa pakilig-kilig lines mo, Miguelito!”

                “Well, I’m serious!”  Inirapan niya ito. He touched her chin and directed her to look into his eyes again. “I love you. I love Jheymie and I’m worried.”

                Ikinulong niya ang gwapo nitong mukha sa kanyang mga palad. “Jheymie will be fine. “She will always be fine because she has a loving father.” Tears fell from her eyes out of too much happiness. “A father who will do everything just to protect her. A father who can even sacrifice his own life for the love of his family.”

                Tuluyang nahawa si Miguel sa drama niya.  Napaluha na rin ito habang nakatitig sa kanya ng buong pagmamahal. “Well I guess I still have my lifetime to love you in so many ways and lifetime to become a better father.”

                “You can’t be better anymore, Migs.”

                Kumunot ang noo nito. “Why? Am I that worse?”

                “Of course not.” She kissed on his lips. “You can never be better because you’re already the best. Hindi naman better ang kasunod ng best. You can be the super best, anyway.”

                He smiled while still in tears. “I just love you so much, Yumi.”

                “I love you more.”

                They were about to seal the moment with a batch of sweet fiery kisses when all of a sudden, rain fell.

                “Naku ang sinampay ni Manang! Tara kunin natin!” Agad na nagmadaling pumunta si Yumi sa area kung saan nakasampay ang mga bagong labang damit.  

                Napakamot na lang sa batok si Miguel at sumunod sa asawa. Isinilong nila ang sinampay. But that didn’t save them from the rain. Nabasa na rin sila dahil wala ni isa sa kanila ang nakaisip kumuha ng payong dahil sa pagmamadali.

                Bigla silang nagkatinginan, sumulyap sa malakas na buhos ng ulan at muling nagkatitigan. Bigla nitong hinila siya sa ulanan. And again, a memory of a sweet kiss under the rain flashed her mind.

                “Remember that rainy night when we chose to walk in the rain?”  Niyakap siya nito habang andoon sila sa gitna ng maulang hardin ng Casa de Yumi.

                “How can I forget that night?”  She smiled. “That was the night you weren’t able to resist the tempatation of my beauty—”

                Umiling si Miguel. “Talking non-sense again?”

                Pabirong hinampas niya ang balikat nito. “Anong talking non-sense? Sadya namang di mo natanggihan ang ganda ko that night ah. Nagkalakas ng loob ka pa ngang magsabing mahal mo ako. O, wag kang tatanggi, sasamain ka talaga sa akin!”  

                He laughed. “Of course, that happened. But right after you proposed to me.” He winked.

                Napamulagat siya. “Oy, Miguelito Dimasindac Catacutan, anong ako ang nag-propose sa’yo? Nauna kang magbigay ng singsing.”

                “Nauna kang mag-I love you.”

                “Hindi I love you ang sinabi ko!”

                He gave her a quick kiss on lips. “Whatever! Does it matter? Whether it’s you or you who propose to me—” Hinampas niya uli ito at tumawa lang ito. “Okay. Whether it’s you or me who fell in love first or confessed first, it doesn’t matter.” He looked lovingly in her eyes. “What’s more important to me now is that we are together, we are one, and we will always be with each other until life ends. Ikaw lang at si Jheymie, buong-buo na ako.”

                She smiled. “And what if, there will be another baby coming?”

                Natigilan ito. “You’re pregnant?” She nodded. Biglang sumeryoso ang mukha nito at dali-daling binuhat siya at pinasok sa bahay. Ibinaba “Why the hell hindi mo agad sinabing buntis ka? Hindi tayo dapat nagpaulan!”

                Napatawa siya kahit na medyo tumaas ang tono ni Miguel. How she missed his Hitler attitude. “Ang OA naman ng reaction mo.”

                “OA? Paano kung makasama sa’yo at sa baby iyong pagpapaulan natin?” Agad itong kumuha ang towel at ito na mismo ang nagtuyo sa kanya.

                “Bakit? Manyapa’t buntis, bawal ng maligo?”  

                Pumikit ito ng mariin waring nagtitimpi lang makipag-argument. “Naiomi!”

                Ginaya niya ang tono nito. “Miguelito!” She winked. Tiningnan siya nito with his usual knotted forehead. Eksaheradang nag-pout siya ng lips. “Kiss mo na lang ako, sige na!”

                He gave in. Umiling na lang ito, ngumiti at hinalikan siya ng buong pagmamahal.

                “You must be really thankful that no matter how crazy you are, I’m still madly in love with you,” Miguel lovingly whispered on her ears.

                “Ay! Naipamisa ko na iyan ng bonggang-bongga. Alam na alam na ni Lord yan!” She winked… and as usual he just laughed.

                Finally, Miguel and Yumi found the path of their lives’ journey. They didn’t plan for it, they didn’t wish for it. Love just came across them and tied them together.

                That is love. You can never choose who, when and where. It just happens. Sometimes, it may start wrong but end up right. It molds the different side of you. It may change you a bit, help you grow and give you a life lesson. And at the end of the line, it will give you memories to cherish for a lifetime.




THE END



PREVIOUS     

Comments

Selena said…
Hayzzz.... Sarap main love ;)
Naiomi Catacutan said…
Haaaay. Tapos na ang FYWTM4 :) Parang kailan lang, eh away pa kami ng away ni Miguel :) Hehehe. Sobrang ganda nito! :) Tawa, kilig, iyak, galit, tawa, iyak, kilig, galit...in short, nakakabaliw itong FYWTM na to. hahahaha XD Kahit kailan talaga, yung FYWTM ang dahilan kung bakit naniniwala akong may true love saka fairytales ^_^ Yung feeling na kinakabahan pa ko habang binabasa yung simula ng epilogue..natatakot ako na baka namatay si Miguel. Pero hindi naman pala. Grabeee. Ang sweet ni Miguel. Siya naaa. Haha. Ang ganda ng epilogue! Reminiscing all the sweet memories ang peg. Nakakakilig lahat ng scenes :) THE BESSSST! Waaaah. And we live happily ever after...... <3 Congrats kay Ate Melai :) Ang ganda ganda! winner! :) THE BEST ^_^ FYWTM5...si Jheymie naman. Nyhahahahaha. :)
Naiomi Catacutan said…
Saka pala... Buntis ako. Buntis ako woooh! Hahaha ang ganda! Lalo akong kinilig nung may kasunod na baby. Hahaha :) Galing talaga ni author! :)
Ericka Dellano said…
waahh!!.. next na!!.. ay jowk! tapos na pla.. hehehe :))

nakakakilig naman ang love story ng ate ko tsaka ni kuya miguel!!.. hahaha.. nakakainlove tlga sila!!.. hahah.. iyhhh.. kinikilig tuloy ako!!.

hehehe.. galing mo tlga ate Melai!. :))

woohh.. ang ganda tlga ng FYWTM. hehe.. kakaiyak.. kakatawa.. kakakilig.. kakalungkot.. hay. haha..

fywtm5 na niyan.. hehehe :))

ang galing tlga ni Ate Melai.. :) salamat nga pla ginawa mo rn akong character dto sa story na to. :))

love this story tlga. uulit ulitin ko to. :))hehehe
Anonymous said…
Jeanie d sexytary..............

hayzzzzzzzzz tapos na ang mga kacheveran ko sa kwentong ito, sarap ng feeling na extra maestra ang peg. Feeling ko sa kwentong ito eh it's happened in real life kasi parang andoon ako sa eksena talaga, kaso nagising ako sa isipan ko lang pala tumatakbo ang mg scene sa kwento hahahaha... nacarried away lang sa kabaliwan ng otor bwahahahaha.

the 'BEST' as always, labas lahat ng emotions mo sa bawat chaptie. Pati ung mga character na involve eh naaaway sa fb dahil ang peg nila eh villain.. hahahaha

basta ganito ako :( :( :( kasi miss ko na ang kwnetong ito basta ewan.. di ko maexpress, feeling ko bumalik sa time na binabasa ko si Ross na until now di pa din ako makaget over.

CONGRATS MELAI! way to go pa kasi may FYWTM5 to 10 ka pang gagawin hahahahaha.

hanapei said…
You see ate melai.. you Always have the best gift to me.. :)) natapos ang kwento before my birthday!! Hurray! Hurray! Love much.. more stories pa ate mel.. mwaaa
Melai said…
ay ikaw rin yung birthday din nung nabasa iyong kwento ni ross? ha.haha. happy birthday, hana pei
Anonymous said…
WOOOOOWWWW! ang galiiiiiiingggg! :))) halakhak, tawa, luha at kilig ang nakuha ko dito! hahahaha! kaloka! :D Thank you so much, Tita Mel, for this another happy2 and amazing and wonderful story! :D Indeed, you are a great writer... nakaka-inspire ka talaga! Looking forward sa mga susunod mo pang stories. I will never ever get tired of reading and supporting your masterpieces, Tita. I love you! MWAH! :*


HANNAH
Nonziewonzie said…
yehey! so sad and happy at the same time after reading this story. sad kasi tapos na siya,lol happy kasi at the end sila paring dalwa ang nagkatuluyan at iba ang ending kumpara sa previous story. each has its own unique lesson and reflections that will make you ponder that love can conquer all no matter how many obstacles may come:P Thanks you mS melai and good job poh, stay inspired to write more and more stories in the future:) God grace be with you:)
Anonymous said…
Ang gnda grabe
Anonymous said…
Whooaaa tinapos ko talaga ito ngayung araw kc alamko na mganda ito FYWTM5 ito eh.. unang chapters pinakilig ako, pinatawa, sa susunod na chap pinaiyak ako nagalit at pinaniwala ako kung ano tLaga ang true love! :)) the best talaga!! More pa po ng FYWTM please?? At kung ggwa ayo sana ako na ang bida XD may pahabol pa talaga?? Ha ha more pa po!
Rika said…
Whooaaa tinapos ko talaga ito ngayung araw kc alamko na mganda ito FYWTM5 ito eh.. unang chapters pinakilig ako, pinatawa, sa susunod na chap pinaiyak ako nagalit at pinaniwala ako kung ano tLaga ang true love! :)) the best talaga!! More pa po ng FYWTM please?? At kung ggwa ayo sana ako na ang bida XD may pahabol pa talaga?? Ha ha more pa po!
ABBIETOTZ said…
I FELL INLOVE WITH THE STORY... ANG GANDA GANDA NG STORY

Most Popular Posts

Kofi Cups and Sweets Series 2: Kissing Mr. King of Anything- Part 2

“Yes! Mahabaging langit, thank you!” bulalas ni Erika matapos niyang i-save ang ginagawang report. Alas-sais na ng umaga at wala pa siyang tulog. Pinagpuyatan niya ang reports na pinauwi sa kanya ni Cholo.
                “Anak, ang aga mo atang gumising, may himala?” bungad ng kanyang ama nang bumaba ito mula sa hagdan. Kagigising lang ng tatay niya.  Sa kusina kasi siya nag-work para hindi mamalayan ng kanyang ama na hindi siya natulog.
                “Anong maagang gumising? Hindi pa natutulog iyan,” sambit ni Nanay Cattie.
                Napapalatak ang kanyang ama. “Na naman? Aba umaabuso na iyang boss mo ah. Ilang araw ka ng ginagabi ng uwi, ginugutom ka na nga tapos may take home ka pang trabaho. Mag-resign ka na dyan, anak,” sambit nito sabay halik naman sa ulo niya pagkatapos ay hinalikan nito ang kanyang ina. Sweet indeed.  Kapag nakikita niya ang kanyang mga magulang na malambing sa isa’t isa, hindi niya maiwasang mag-wish na sana ay makatagpo rin siya ng true love kat…

Find Your Way To Me: After The Love Has Gone- Chapter One

“Kuya, para po!” agad na sambit ni Vel. Kung kelan naman kasi kailangan niyang magmadali eh saka naman hindi nakisama ang kotse niya. Napilitan tuloy siyang mag-jeep sa kabila ng marami niyang bitbit na tracing papers, blue prints at kung anu-ano pa. Pero ang siste, hindi siya narinig ni manong drayber kaya sumigaw na siya with feelings. “Kuya!!! Paraaaa!”
                Huminto ang jeep kasabay ng pagtingin sa kanya ng lahat ng kapwa pasahero. Eh ano? Kesa lumagpas pa ako ng mas malayo ano?  Deadma na sa reaksyon ng mga kapwa pasahero. Mala-donya siyang bumaba ng jeep sa tapat ng ZLCD Realty Corporation Building. Hindi siya pwedeng ma-late dahil iyon ang unang araw ng new boss nila sa opisina... at iyon din ang araw na malalaman niya kung may trabaho pa siya o magaalsa-balutan na siya at magsa-sayonara opisina.
                Naalala  na naman niya ang nangyari. Ang shungabels mo rin naman kasi talaga, Aveline! She had been working at ZLCD Realty Corporation for six years. Nagsimula…